محمد الريشهري ( مترجم : شيخى )

381

منتخب ميزان الحكمة ( فارسى )

خداوند عز و جل هزار هزار حسنه برايش بنويسد . 1778 امام صادق عليه السلام : كسى كه به فكر برآوردن نياز برادر مؤمن مسلمان خود باشد ، تا زمانى كه در فكر نياز او باشد ، خداوند در كار نياز وى باشد . 1779 امام صادق عليه السلام : كسى كه در راه بر طرف ساختن نياز برادر خود قدم بردارد چونان كسى است كه سعى ميان صفا و مروه به جاى آورد . 1780 امام صادق عليه السلام : هر كس يك نياز از برادر مؤمن خود را برآورده سازد ، خداوند عز و جل در روز رستاخيز صد هزار نياز او را برآورد كه نخستين آنها بهشت است . 1781 امام صادق عليه السلام : هر آينه روا ساختن حاجت مؤمن نزد خدا از بيست حجّ كه براى هر حجّ صد هزار [ درهم يا دينار ] خرج شده باشد ، محبوبتر است . ر . ك : عنوان 272 « خوبى ( 1 ) » ؛ 104 « نيكى كردن » ؛ برادر ، باب 41 . 590 - كسى كه از برآوردن نياز برادر خود امتناع كند 1782 امام باقر عليه السلام : هرگاه مسلمانى براى ديدار مسلمانى ديگر يا حاجت خواهى از او به منزل وى رود و اجازهء ورود بخواهد و او بيرون نيايد ، تا زمانى كه همديگر را ديدار كنند ، پيوسته در لعنت خداوند عز و جل باشد . 1783 امام صادق عليه السلام : كسى كه برادر مؤمنش ، در هنگام تنگدستى ، نياز خود را به او بگويد و او بتواند - خودش يا ازطريق كسى ديگر - حاجتش را روا سازد و نكند ، خداوند در روز قيامت وى را ، در حالى كه دستش به گردنش بسته شده است ، محشور فرمايد و تا فارغ شدن از حساب بندگان خود ، همچنان او را نگه دارد . 1784 امام صادق عليه السلام : هرگاه يكى از برادران ما دست حاجت به سوى يكى از شيعيان ما دراز كند و او بتواند كمكش كند و دريغ ورزد ، خداوند عز و جل او را به برآوردن نيازهاى يكى از دشمنان ما مبتلا مىكند و به سبب آن او را در روز قيامت عذاب مىكند . 1785 امام صادق عليه السلام : هر مؤمنى كه برادر مؤمن نيازمند خود را از مال خويش محروم كند ، به خدا قسم كه طعم خوراك بهشت را نچشد و از شراب ناب سر به مهر [ بهشت ] ننوشد . 591 - شتاب در برآوردن نيازها 1786 امام صادق عليه السلام : هرگاه مردى دست نياز به سوى من دراز كند ، در رفع نياز و مشكل او شتاب مىورزم ؛ زيرا بيم آن مىرود كه كار از كار بگذرد و اقدام من در كمك به او ، ديگر به كارش نيايد . 592 - آداب حاجت خواهى 1787 امام على عليه السلام : خدايا ! مرا به هيچ يك از بدان خلقت نيازمند مگردان ، و اگر مرا محتاج كسى كردى به خوشروترين و بخشنده‌ترين كس و آن كه نيازم را با زبان خوش برآورد و كمتر بر من منت نهد ، محتاج گردان . 1788 امام زين العابدين عليه السلام - به كسى كه در حضور آن حضرت عرض كرد : خدايا ! مرا از بندگانت بى نياز گردان - فرمود : اين‌طور نگو ؛ زيرا مردم به هم نيازمندند ؛ بلكه بگو : خدايا ! مرا از بدان خلقت بىنياز گردان . 1789 امام باقر عليه السلام : حكايت كسى كه نيازمند نوكيسه باشد ، حكايت درهمى است كه در دهان افعى است ، كه هم به آن نياز دارى و هم از افعى در خطرى . ر . ك : پرسش ( 2 ) ، باب 911 .